Dzevad Drljevic-2-5
   
Dževad Drljević-2-5
 
   

 

PREKOVAN SAN
                     Enes Lević  -   Žena, ugljen i crvena kreda, 2001

Grumen

 

odlomljeni

od grumena

 

razmrvljeni

i razasuti

 

liježemo

i ustajemo

teški

 

da lahko zaspemo

nenaučeni

  

                           

 

Brod „Narona“

 

prividno

zadovoljan

i sit

uzidan u sistem

 

neizradjen

upućen u stvari

 

u sobi

ispod nivoa mora

alternativno smješten

 

ljuljaju ga talasi

nestabilan

 

brdima i dolovima

upotpunjuje san

nenaspavan

 

s kamenom oko vrata

ko privjeskom

 

niti proživje život

ko čovjek

 

niti umrije

ko čovjek

 

*Pjesme Dzevada Drljevica iz neobjavljene zbirke "Prekovani san".
Home
Up
Dzevad Drljevic-2-1
Dzevad Drljevic-2-2
Dzevad Drljevic-2-3
Dzevad Drljevic-2-4
Dzevad Drljevic-2-5

Dio ovih pjesama svojevremeno je objavljen u casopisu "Izvori"

                    *Kompletnu pripremu teksta za objavljivanje uradio je autor.

 

 

 

 

         U mome zavicaju

 

 

u mome zavicaju

kad je vruce

izgore

kad je hladno

crce

 

snijeg poravna brda

i dolove

 

u mome zavicaju

 

ravno polje, bez hlada

bez ijednog drveta

dvije rijeke kroz polje

 

kola sa sijenom

na Boljusinoj cupriji

 

Salko Limun kaslje

i mota skiju

 

u mome zavicaju

 

vrijedan narod

ljudi se razmile

 

ljeti srade polje

rade od zvijezde

do zvijezde

s jeseni

vade krtolu, dogone cumur

beru drva u planini

kolju opasu

 

cuju se razapete koze

 

u mome zavicaju

 

zimu, zimuju

sjede i deventaju

vode svjetsku politiku

 

 

 

prokopaju put

do zahoda i kolibe

do na glavni put

unesu lopatu i stave

za vrata

 

u mome zavicaju

 

vjetar goni oblake

razgoni kisu

ujutru, proteko potok

iz Dzaferovog dola

vola da ponese

 

u mome zavicaju

 

Dunja prodaje novine

Hamdija prodaje knjige

Vukica prodaje odijela

Vucic Vilic prodaje brasno

Ale Posko drzi radnju

u Gornjoj carsiji

 

privezani konji pred

radnjom

 

more se kupiti na veresiju

 

u mome zavicaju

 

ljudi vole da sjede

u kafani “Stari pazar”

u ”Stari pazar” se ide vrljke,

ko na solilo

zovu Saja da donese pice

piju ostra pica

brzo piju

 

pricaju u „Starom pazaru“

o stocnoj pijaci

jesu li trgovci dolazili

je li ko sta prodo i kupio

ko je usicario,

a ko zijanio

 

u mome zavicaju

 

 

u neka doba

pobili se u Danilovoj birtiji

lete flase i stolice

lete ljudi

stakla, do koljena

 

dolazi miliconer Lazo

da zavede red

bogara nekom

palica radi

crna marica ceka

 

Lazo uvede red

ni bubica se ne cuje

 

u mome zavicaju

 

ljudi vole da se pofale, da se prse

da se busaju

da se malo uzdignu

da pretjeraju, da dodaju

da izmisle

 

sale se, znaju da se nasale

 

jedan vice

nece kisa sa Stepena

nikad nije kisa dosla

sa Stepena,

ni cojek

 

u mome zavicaju

 

cekaju autobus za Mostar

cekaju cacanski autobus

autobus za Sarajevo

idu negdje

ljudi, mladi

idu i ne vracaju se

rijetko se vracaju

rastrkaju se uzduz i poprijeko

 

u mome zavicaju

 

 

 

 

 

ljeti dodu

ko laste

vide se, i opet

odlete negdje

 

hljeb im tamo,

srce im ode

srce ih vuce

 

pricaju o Dubrovniku,

o Sarajevu, o Subotici

o Vrbasu

o tugi

 

oj,  tugo

oj,  rodni kraju

 

u mome zavicaju

 

dzamija u carsiji

crkva na drugom kraju

tiha dzamija

vise radi mrtvih,

nego radi zivih

skromne izvedbe

hodza Atif iz Foce

 

Hajro Posko okuise

sa munare

Hajro pomali

samo mu vidis fes na glavi

pop Grgur

 

u mome zavicaju

 

ljudi vole da kartaju

u kafani ”Slavljan,”

bosanskoj kafani

lete na to mjesto

zaigraju se, daleko wc

nemaju kad otici na

karta je to

ne vide se ljudi od dima

disu na skrge

ko gubi ljuti se

znas ono

 

 

u mome zavicaju

 

lipa mirise

drijen zutim procvjeta

glog procvjeta

zara zazari

trnjina

na Trnovoj glavici

na Kokotovoj glavici

na Bukanjama

sjede cobani

gledaju kud sunce hoda

krave u zijanu

 

u mome zavicaju

 

namedila se planina

pocivaju Baba i Djed

pocine oko

imamo havu ko niko

 vazdusna banja

 najcistiju vodu

najpitkiju

 

ko ce to sve popiti

 

u mome zavicaju

 

ljudi nose kuce u brdo

nije zgoreg imati

brdo za ledima

prave tvrde kuce,

kamene

na mjestu, suhe

s pogledom

pune svjetlosti

bez suvisnog cvijeca

 

zatezu obojenu predu

tesu hatule, kuju roznike,

rezu zioke

zile…

 

da imaju, gdje glavu unijeti

da imaju , gdje vatru spiriti

 

u mome zavicaju

 

ljudi vole vlast

ne gleda brata, da bi doso

na vlast, da sjedne na stolicu

 

i voli da zasjedne

i ako mora da ustane

da se premjesti

u neko ljepse mjesto

najmanje Sarajevo ili Beograd

 

a kad zglajza

u mome zavicaju

 

niko ga ne more utjesiti

oda se picu

ide od kafane do kafane

od cojeka do cojeka

govori kako bi on,

da je on,

da je on na tom mjestu

znao bi sad,

sta bi radio

reko bi svakom brk u brk,

i ceka priliku, vreba

iz potaje

iz prikrajka

 

u mome zavicaju

 

najgori snijeg je ”Niksicanin”

tezak snijeg, lapara

za noc napada

streha mjera

 

najgori san

nikad iz noci

 

pokrije proslost

i sadasnjost

 

u mome zavicaju

 

Cafa pjeva i igra

kad hoda igra

kad sjedi igra

kad spava igra

 

izbacili ga obijesni mladici,

na Dunjinu trafiku

nocio

-36,

srce u srcu puca

 

 

osto Cafa ziv

mislili mahniti Cafa

kako

igro i pjevo

cijelu noc

 

u mome zavicaju

 

ljeto vilovito

jedni sjede

jedni setaju

s Bloka na Blok korziraju

ko more nek seta

otpale mu noge

 

drugi se pospustali

po zidovima

ko vrane

pricaju, gdje su

danas bili na kupanju

 

vruca voda na Kuhinji

i na Bavanu

Saco robe

 

u mome zavicaju

 

prode Arif

presvuko se fino

i obuko,

i prezuo

zacesljo frizuru

napravio razdjeljak

 

zapinju neka deca za Arifa

suje Arif

ode necija majka na pazar

prava, zdrava

 

 

 

 

pored hotela topola,

velika topola

ogromno stablo

sluzi kao oglasna tabla,

za smrtovnice

crne, zelene i plave

 

Mehmed Grebovic sjedi,

Ibro Memic sjedi

Lazar Bogonja sjedi

Hamid sjedi,

Sucrija Custovic sjedi,

Adem i Spasoje sjede

Haso Dzeko i Savo Rele sjede

dode i Muco, stoji

 

pusi i zali se nesto,

na baba

nije mu  sve potaman

ne more da sjedi

 

u mome zavicaju

 

Ibro prodaje mlijeko

Saban prodaje cimentu

Milinko prodaje gvozde i elektriku

Serif prodaje

na malo i veliko

 

narod nanovo pravi kuce

poco malo zivjet

 

u mome zavicaju

 

zemljotres

zidovi igrali

plafoni se ljuljali

duvarovi se porusili

zemlja ispucala

bili na sarajevskoj tv

 

 

u mome zavicaju

 

stizala pomoc

u gradi i materijalu

davali se bespovratni krediti

narod zaimo

 

nije zemljotres,

nego dobrotres

najsretniji u nesrecama

da i nas bog pogleda

 

u mome zavicaju

 

prosarica

ispod lijeska kukurijek

i visibaba,

ispod duvara ljubicica

u avliji miloduh

 

ljudi grabe starugu

s mrginja

grabe baste

krece vocke

kade zidove

deca preskacu vatru

deca laju na zvijezde

 

u mome zavicaju

 

Tito dolazio

jednom s Naserom prolazio

jednom muajem dolazio

skocilo staro i mlado

malo i veliko

svi smo mi jedno

svi smo mi Tito

 

grad umiven

ulice okupane

cvijece iz Cavtata poruceno

 

u mome zavicaju

 

doktor je Vukotic

doktor je Pikula

doktor je Nikolic

doktor je Dzeko

zubar je Jovanka

 

 

u mome zavicaju

 

sta ce ti doktor

narod ne voli bolnicu

ko danas ode

sjutri dan umre

 

postar je Mirko

postar je Milan

 

Garo je majstor

Novak je majstor

 

u mome zavicaju

 

rijeka Musnica

protice kroza san,

ponornica

u sjecanjima ponire

Saco, Jasarov coban,

preplivo Okruglas,

okruglu crnu vodu;

gdje su se i najbolji plivaci

dusili i topili

 

Nezir Fazlagic,

zabaciva na Korniku

Safet Cickalo

na Kurtovu viru

love na musicu

 

u mome zavicaju

 

ljudi vole da se sale

znaju da se nasale

 

kako su ono brojali volove

imali sest volova

pa broj, fali li koji

Galonju znamo

jedan, dva, tri, cetiri,

pet

de nam je sesti vo

pa ponovo broj; ali samo polahko

evo Galonju znamo

jedan, dva, tri, cetiri,

pet

 

de nam je sesti vo

ne moremo orati zeno

 

u mome zavicaju

 

Politiku pod ruku,

u kafanu i citaj

konjak predase

i bistri

neki su ostali na pravom putu,

a neki na krivom,

a neki na slijepom putu

a neki na pola puta

a neki pod putom

 

poslije krivi put more biti pravi,

a pravi krivi

samo prekrstimo putove

 

 

 

ljudi su sluzili

i pobjednike, i porazene

i oslobodioce

i domace izdajnike

i okupatore

 

u mome zavicaju

 

ljudi su mudri

pola rata provedu s

domacim izdajnicima, a pola

s oslobodiocima

hrane se kod okupatora

 

sticu zasluge na sve strane

ucesnici su

imaju crno na bijelo

 

u mome zavicaju

 

cojek je zec

cojek je lisica

cojek je vuk

rezi, skici,

pokazuje zube, usrce

podavija rep

 

milujes zvijer

odgajas sjenku poskoka

pod jastukom

 

na prozoru, necija majka

umisljena

 

u mome zavicaju

 

moler je Franjo

soboslikar je Franjo

gospodin je Franjo

gospodin je Franc

 

razmuti, razblazi,

i pocne

cetka mu pjeva u ruci

procvjetaju i progovore

zidovi

sija se masni cokul

bjeze jasne linije

 

hoda na merdevinama

ko na nogama

 

u mome zavicaju

 

 

Fehrat na cepalu,

razbija krlje

Ismet cjepka ,

Fehro se pita

ceka ih strpljivo

drvena koza

dok jede, Fehro, izmedu zalogaja

govori pjesmu “Surutovina”

 

pokraj fijakera toplo

na stolicici zaspa

 

u mome zavicaju

 

Camil Pekar pravi struce

i somune

Hako dijeli deci secerleme

Redzo pravi kolace

Azim sisa i brije

Munib sisa i brije

i vodi politiku

Peko sisa i brije

Slavko Pavlovic sije odijela

i kostime

Rizo krpi obucu

Dole ceslja vunu

Pube Srbin boji predu

 

Jaso Colo cuva

pola polja

Simo je poljak

Halili je poljak

 

Milan Hupkijevic je stari ucitelj

 

u mome zavicaju

 

ljudi vole da se sale, znaju

da se nasale

ucitelj Milan vice dacima

deco sjutra cemo uciti jaje

donesite svi po jedno jaje

i poslije casova Milan zapakuje,

u kutiju od cipela trideset jaja

trideset jaja, trideset dana

 

u mome zavicaju

 

ljudi pamte,

sjede i pricaju,

prisjecaju se

odu daleko u istoriju

i zadugo se ne vrate

sta znaju i neznaju ispricaju

uglavnom pobijede

sute, placu nad sudbinom,

umanjuju grijeh

otjeraju oblake preko Zivnja,

kad stignu vrate

poslije se gledaju mrko poprijeko

 

u mome zavicaju

 

deca kradu Dordove jabuke,

deca omlate Hajrov orah,

deca omlate Vladovu murvu

deca oberu Ifetinu dunju,

 

dobro ograden Sulja Tanovica vocnjak

 

mores samo gledati

i susit zube

 

jastreb ukrade i odnese Ismetovu

najbolju kokos u Burku

Ismetu ispred ociju

grehota

 

 

u mome zavicaju

 

 

 

lijepo je biti tica

lijepo je biti riba

lijepo je biti zvjerka

lijepo je biti travka

 

kako je biti cojek

ne pitaj

u mome zavicaju

 

sela, prikacena za nebesa

rijeka pobjeze

kroza zemlju

strah se uvuko pod jastuk

vuk se sakrio u ocima

nebo skripi zubima

 

u mome zavicaju

 

hranimo decu, skolujemo

odu u svijet

nikakve koristi

pada, i ispada se kisa

skupimo vodu, puno polje

i saljemo u Trebinje,

nikakve koristi

 

bijemo se pet godina

na pogresnoj strani

nikakve koristi

valjace, mozda nekad

pljescemo pogresnim ljudima

polomismo noge trceci

umorimo se nosajuci slike

umorimo se pjevajuci pjesme

 

umorimo se igrajuci kolo

valjace, mozda nekad

kad umremo

 

 

zaspemo, ne odmorimo se

 

u mome zavicaju

 

gore kamen

dolje nebo

 

naporne pjesme,

da propukne cojek

 

ode nema lahka hljeba

ode nema lahke pjesme

ode nema lagodna zivota

ode nema srece

zadovoljni ljudi

 

u mome zavicaju

 

Jasar goni „grnu“

Kapetan vozi Fapa

Rizo vozi Volgu

Fuco vozi opstinskog Pezoa

Meko vozi rudnicki kombi

Hruscov vozi motor

Ruza vozi beciklo

 

dva autobusa, Predrag i Nenad,

parkirana kraj pilane

niko ne vozi

 

 

u mome zavicaju

 

beru lipu

beru sipure

beru zovu

beru i komaju ljesnike

 

beru drenjine

mlate gloginje

beru pritke

saraju stapove

prave svirale

prave drzalice

silje pridruge

 

idu od Krsca do Brnjca

idu s kraja na kraj

idu od nemila do

nedraga

 

produ ispod kapi

 

 

peru vunu sjerinu

pljujckaju medu prste

i predu, motaju kancela

nagrade stan

i tkaju

 

saren cilim

Gatacko polje tkaju

teska je mustra

Gatacko polje u jeku,

u punom cvatu

 

neznaju hoce li stici

u mome zavicaju

 

briju kozu

na mijeh

prave drvene grablje

i vile

otkivaju kose

pljunu u belegiju

kosa zmija

 

jedu u trku,

s noga

nagli

i napresiti

 

u mome zavicaju

 

kad umres

zakopaju te

kad nekom smetas

pomaknu te

kad trazis ko i drugi

presele te

kad dignes glavu, u pojam

ubiju te

kad dojadis mrtav, otkopaju te

 

 

nema te ni zivog,

ni mrtvog

 

u mome zavicaju

 

 

putuj

nisi obican putnik

daleko putuj

i u najdalje

kad doputujes

nisi jos doputovao

 

kad stignes na kraj svijeta,

tek si na pola puta

kad sretnes smrt,

tek si na pola zivota

kad upoznas ljubav,

tek si na dnevi nasto

 

opisi polje bez ijednog drveta

slobodan sastav

 

podvuci crtu

saberi i oduzmi

i na kraju nista

 

snijeg pod jastukom

   

 

 

                                                                                                Ljeta  2009.

 

 

 

                                            
          (Predhodna strana)                                
 

Home Dzevad Drljevic-2-1 Dzevad Drljevic-2-2 Dzevad Drljevic-2-3 Dzevad Drljevic-2-4 Dzevad Drljevic-2-5

This site was last updated 10/12/09